گاهی ، با هم حرف بزنیم
آهنگ نگاه تو ،شد زمزمه رو لبهام
اي عشق بخون با من، تو خلوت اين شبها
تو ساحل آرامي، من موج پريشانم
راز دل دريا رو، ميدوني و ميدونم
عطر خوش عشق رو، از باغ تو بوييدم
اون ياس بهاري رو از شاخۀ تو چيدم
آهنگ نگاه تو، شد زمزمه رو لبهام
اي عشق بخون با من، تو خلوت اين شبها
تو معبد چشم تو، من شمع شب افروزم
تا لحظۀ ديدارت، ميسازم و ميسوزم
بخشايش دست تو، مرهم دل من شد
حرف شب و روز من، از عشق تو گفتن شد
آهنگ نگاه تو شد، زمزمه رو لبهام
اي عشق بخون با من، تو خلوت اين شبها
ترانه ساحل ابدی از آلبوم راه عشق با صداي فرمان فتحعليان رو اينروزها هر چي گوش ميدم
واسم تكراري نميشه.
در قلبم چنان اتفاق بزرگی افتاده است
که هر روز
تمامی سایت ها و سرتیتر روزنامه ها را چک میکنم
نکند خبرش جایی درج شده باشد.
لطفا همیشه لبخند نزن!
زیر و رو می شود دلم از فکر اینکه کسی دچار همان حسی شود
که من از تماشای لبخندت...
به هر طرف كه ميروم
به ديوار مي رسم
با قاب عكسي از لبخند تو.
اونایی که موقع حرف زدن از میمیك صورتشون بیشتر استفاده میکنن زودتر
صورت شون شكسته ميشه...
زودتر روی پیشونی و گوشه های چشم ها و کنار لب شون خط می افته...
این آدما موقع حرف زدن و شنفتن با هیجان اند.
هم قدم با حس واژه هاي شما لبخند ميزنن اخم ميكنن تعجب ميكنن ناراحت ميشن ميخندن
و شما رو با كلمه ها تنها نميذارن.
همیشه این جور آدما رو دوست داشتم مث معلم كلاس اولم، مث مامانم و مث ...
تو خطوط صورت اين آدما يه جور مهربوني ايي هست كه بايد به رو اورد و تشكر كرد
تا دل عزيزشون از اين شكستگي نگيره.
| Design By : Pars Skin |
